#12 Twitter

Over Twitter kan ik kort zijn. Dit is een van de weinige dingen waar ik niet enthousiast over ben. Ik vond het niets, ik vind het nog steeds niets en zal het waarschijnlijk ook nooit iets vinden. Eerder heb ik al in een blog laten weten een hekel te hebben aan geleuter en Twitter valt duidelijk onder deze categorie. Het is hetzelfde als je via je mobieltje op elk moment van de dag laat weten waar je nu weer bent en anderen daarmee lastig valt. Ik moet bekennen dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering ook ooit een Twitter-account heb aangemaakt, omdat vrienden mij een uitnodiging stuurden. Maar na een paar keer ben ik afgehaakt. Voor mensen die voortdurend online zijn en veel tijd hebben is het misschien wel een methode om op de hoogte te blijven of om bereikt te worden, maar bij iemand als ik, die niet 24 uur per dag bereikbaar wil zijn werkt het niet. Bovendien krijg ik al veel informatie uit diverse bronnen en ben vrij goed op de hoogte.
Als organisatie ontkom je niet aan Twitter, want anders tel je niet mee. Dus ook IHLIA heeft terecht een Twitter-account om de eigen activiteiten rond te twitteren. Maar ik ben blij dat ik het niet hoef bij te houden. Als je een revolutie plant, een bijeenkomst wilt organiseren of in een land woont waar onderdrukking of censuur plaats vindt kan het nuttig zijn, maar mensen zijn al zo vaak de mist in gegaan, of zelfs ontslagen door foutief of impulsief getwitter. Afgelopen vrijdag twitterde iemand dat die middag bij ons in ODE de opening van een expositie over 10 jaar homohuwelijk plaats zou vinden, terwijl die opening in de Stopera plaats zou vinden. Dank zij RSS en Google Reader (leve de 23 dingen) kwam ik dit op het spoor en kon ik onze baliemedewerker waarschuwen. Zo was ik door Twitter op mijn vrije dag toch weer aan het werk. Mij zul je dus niet bereiken via Twitter, want ik heb geen zin om mij door de leuterbrei te worstelen voor één mogelijk nuttig bericht.

Gauw dus verder naar het volgende ding.